• Ten diepste geïnspireerd door Jezus Christus

Dodenherdenking

Vorig jaar werd ik gebeld met de vraag of ik namens de kerken op de dodenherdenking in Terbregge iets wilde zeggen.
Ik was bezig een preek te maken over het verhaal van Kaïn en Abel.
De twee zonen van Adam en Eva, figuren uit het boek Genesis.
Het zijn Leerverhalen over wat leven is.
Nee, niet bedoeld om iets interessants te vertellen over hoe het er lang geleden aan toeging, maar om vragen te stellen over hoe het er nog altijd aan toegaat.

In het verhaal van Adam en Eva klinkt bijvoorbeeld de vraag: Adam, mens, waar ben je?
Dat is de vraag: mens, wil jij leven met verantwoordelijkheid, je maat niet te boven gaan, maar ook niet onder de maat blijven.
In het verhaal van hun zonen Kaïn en Abel klinkt, als Kaïn Abel heeft gedood, een volgende vraag: Kaïn, mens, waar is je broeder?
En ook dat is een vraag van alle tijden: mens, wil jij voor een ander een broer of een zus zijn, een naaste?

Daarbij dacht ik toen in het kader van de dodenherdenking aan een verhaal dat iemand mij ooit vertelde.
Hij is al lang niet meer onder ons. Eenvoudige arbeidersmensen. Lid van de kerk.
In het laatste oorlogsjaar werd hun eerste kind geboren.
Er was voedselschaarste en het kind was niet sterk. Het heeft extra melk nodig, zei de dokter.
De jonge vader vroeg aan een boer, lid van diezelfde kerk: heeft u wat melk voor mij; mijn pasgeboren kind heeft dat nodig?
Nee, was het antwoord, daar kan ik niet aan beginnen!

Onverrichter zake keerde hij naar huis terug.
Het kind is kort daarna gestorven.
Ik weet niet of het een jongetje was of een meisje, laat staan de naam.

Maar bij de dodenherdenking op Terbregge, waar ik bijna elk jaar aanwezig ben, denk ik altijd aan dat anonieme kind. Ook een oorlogsslachtoffer.
En aan die oervragen van mens-zijn die de Here God al in het boek Genesis stelt: Mens, waar ben je? Neem jij je verantwoordelijkheid op je?
En mens, waar is je broer, je zus. Wil jij voor een ander er zijn?

Dodenherdenking is niet alléén terugdenken aan toen, aan de oorlog en aan alle slachtoffers.
Dat is het zeker ook, maar in het verlengde daarvan is het steeds weer die vragen willen horen: mens, waar ben je en voor wie ben jij een broer of een zus, een naaste?

ds. Lourens de Jong

Vasten???

Dat ik in de Veertigdagentijd door de week geen alcohol drink, mag dat vasten heten? Het stelt niks voor, hoewel ik dat glaasje wijn 's avonds laat wel mis. En toch doet het me wel beseffen dat we op weg zijn naar Pasen.

Wat me meer nog daarbij bepaalt zijn de voorbereidingen voor alle vieringen in kerk en school. Ik ben geen werker van het laatste uur, dus ben daar al een poosje mee bezig.

Elk jaar word ik geprikkeld om kruis en opstanding opnieuw te doordenken. Er bestaat geen Jezus zonder kruis en opstanding. Hoe moeilijk we dat ook vinden te doorgronden.

Daarom lees ik elk jaar in de Veertigdagentijd een boek waarin vooraanstaande theologen daar weer doorheen kruipen en de zeggingskracht van kruis en opstanding proberen te verwoorden. Dit jaar is het een boekje van Rowan Williams. Tot 2012 was hij aartsbisschop van Canterbury en daarmee hoofd van de Anglicaanse wereldkerk. De titel: God met ons, de betekenis van kruis en opstanding, toen en nu.
Ik vind het theologie op z’n best.  Ook toegankelijk voor de geïnteresseerde leek.

Ds. Lourens de Jong

Geloof in Mensen

Als iemand ruimhartig kan delen in aandacht en geloof, goed kan luisteren en er vol voor gaat dan is het Marjan Verschuure wel. Haar bestuurlijke kwaliteiten komen goed van pas in haar rol van voorzitter van onze kerkenraad. Ook werkt haar enthousiasme aanstekelijk. Ze is gastvrij, uitnodigend en wil graag dat iedereen zich thuis kan voelen in de Fonteinkerk. 

In deze blog laat Marjan zien hoe Geloof mensen in beweging kan zetten.

Lees meer

Op weg naar Pasen - 2

De voorbereidingen voor de drie dagen van Pasen bepalen me elk jaar weer bij de kracht van de liefde in een wereld vol pijn en verdriet.
Ik nodig je uit om die liefde en kracht in jezelf te versterken door deze week naar de vieringen te gaan: donderdag om je te verbinden met Christus die Gods liefde belichaamt en die ons vraagt brood en wijn te delen, vrijdag je te verbinden met wie lijden, en in de Paasnacht het licht van de hoop te ontsteken: liefde sterker dan de dood.
Vier het leven en de vriendschap! Goede Paasdagen!
ds. Anje de Kuiper

Op weg naar Pasen

Veertig dagen op weg naar Pasen.

 

In de voorbereiding op het Paasfeest denken we na over ons leven:  waarom doe ik wat ik doe? Is dat goed voor mij en mijn omgeving?   Wat is op dit moment werkelijk belangrijk in mijn leven? Sommige mensen doorbreken bepaalde gewoontes om bewuster te leven: 40 dagen geen alcohol, vlees, facebook of twitter. In de Fonteinkerk houden we een sobere maaltijd. Zo worden we er bij bepaald  hoe weinig er nodig is om vriendschap en vreugde, maar ook zorgen en verdriet met elkaar te delen. We houden een inzameling voor de voedselbank, collecteren voor mensen in nood en sturen kaarten naar gevangenen, als teken van verbondenheid en meeleven.  

Lees meer

Advent in de Fonteinkerk

Advent is een tijd van verwachten.

Dat is iets anders als wachten.

Wachten doe je op de trein.

Die komt - of niet.

Lees meer

Een gebed voor de Stille Week en Goede Vrijdag

Omdat Jezus bezweken is aan het kruis
en geen pijn hem bespaard bleef
bidden wij voor alle mensen
die naar geest of lichaam lijden
en vergaan van pijn en angst:
O God, laat uw naam een licht zijn
in het donker van het lijden,
geef dat mensen in de buurt zijn
die door hun nabijheid uw naam vertalen.
Omdat Jezus heeft gezegd:
Het is volbracht,
bidden wij voor alle mensen
voor wij hij zijn leven gaf:
O God, laat uw Zoon leven onder de mensen
als een bron van vrede en vrijheid,
geef dat zijn offer ons bezielt
om te leven als mens naar uw beeld,
in liefde die mededeelzaam is,
in blijdschap die aanstekelijk werkt,
totdat zijn overwinning openbaar wordt
aan heel uw schepping.
(W.R. van der Zee – In het huis van de Levende)

Waarom zou je naar de kerk gaan?

Als wij in de kerk bij elkaar komen denken we na over ons leven en samenleven. In vieringen en gesprekken ervaren wij een bijzondere verbondenheid met God en met elkaar. We komen tot rust, we zingen, bidden en lezen de verhalen uit de Bijbel, waarin we dingen uit ons eigen leven herkennen.

Lees meer

Zegenen of inzegenen

'In de Fonteinkerk is ruimte voor het zegenen van alle duurzame relaties'

Misschien hebt u het in de media gevolgd. De synode van de protestantse kerk heeft weer gesproken over de vraag of het verschil tussen zegenen en inzegenen van duurzame relaties, zoals het in de kerkorde staat al dan niet moest verdwijnen.

Lees meer

  • 1
  • 2
Logo Fonteinkerk Rotterdam

Contact

Om deze video of embedded content te zien, moet u cookies accepteren.

Pas uw cookievoorkeuren aan

smily 

De Fonteinkerk

is er voor iedereen